Dag 7:

Dag 7: Het was vanmorgen dus even spannend wat we zouden zien als we de gordijnen zouden openschuiven.

Nou daar werden we wel even stil van. Een fantastisch uitzicht over de zee. Er was niets teveel gezegd.

Helaas is het nog steeds bewolkt.

In deze periode zou het voor namelijk in de nacht regenen. Dat is ook zo, maar ook vaak in de namiddag en avond als wij nog een excursie of iets gaan doen.

Vanmorgen hebben we het rustig aangedaan. Zijn gaan ontbijten en hebben het strand verkend. Het strand is inderdaad strand maar te klein om er bedjes neer te zetten. Dat vind ik wel teleurstellend merk ik.

We drinken een kop koffie op ons balkon en gaan daarna wat rondlopen.

Ron ziet altijd zo snel beesten en zag ook toen we een bruggetje overliepen de apen rondspringen.

Hij kon mooie foto's maken. Maar de apen keken fel terug in de camera.

Ook was er een mama met een kleintje onder haar hangend.

Rechtstreeks oogcontact met een aap , ook al is het via de lens, is natuurlijk nooit goed dus wij kozen snel het hazenpad. Niet geheel onterecht, want later hoorden we van een groepsgenoot dat hij ook desbetreffende brug over wilde steken. Maar de apen blazend op de brug stonden. Brrrrt...

Na een wat late lunch verzamelden we om 16 uur weer bij de receptie. We gingen namelijk in een Wildlife Cruise maken.

Door mij compleet verward met de sunset cruise van eerder deze week.

Trok mijn beste jurkje aan, fohnde mijn haren, ik was er klaar voor en klom enthousiast in de bus.

Na 15 min kwamen we aan in de haven en toen ik de relatief kleine boot zag met 2 motoren erachter hangen van beide samen 300 pk wist ik dat ik een denkfout had gemaakt. Hahahaha

We zaten nog niet koud op de boot of de hemel brak open. Eerlijk gezegd had de boot niet eens mogen vertrekken met deze weersvoorspelling.

De krokodillen die we zouden kunnen spotten waren door het hoge water onder gedoken. De probiscusapen die we zouden kunnen spotten zatennhoog in de bomen, want dit weer betekende gevaar.

We hebben ze in de verte wel gezien maar de bestuurder van de boot wilde niet dichterbij varen.

Vier kleine dolfijntjes gaven een mini showtje weg omdat het anders wel heel sneu zou zijn voor die domme Hollanders.

En de lichtshow die de vuurvliegjes zouden kunnen gaan geven werd overstemd door de lichtshow van het onweer. Op dat moment gaf Ron aan dat het toch echt tijd werd om naar de kade te gaan. We zaten op open water met een metalen frame en het onweerde als een malle.

Iedereen was het daarmee eens en als de sodemieter zijn we op vol vermogen naar de haven gevaren.

Wederom zeiknat, haar uit de krul stonden we gedesillusioneerd uit te druppen op de kade.

Darna snel naar het hotel terug om een warme douche te nemen en hapje te eten.